Artık farklı herşey.
Artık hiçbir 'bu'günün dünlerden farkı kalmadı. Sorgulamamayı öğrendi. Sorgulayamadı daha da, yenildi. Her sabah daha da iyi anladı zaten. "Bundan sonra böyle mi ?" umutsuzluğu ile başladı, her zamanki rutinlikle - yarın sabah çok farklı olacak olan hayat.
Bir kaç yalnız saç teli, kafası kadar uyuşmuş, karıncalanmış yerinden kaldıramadığı kolu, kurumuş dudakları, boğazında geçen gecenin yalnızlığı, kulaklarında söyleyemedikleri, gözlerinde göremedikleri, yastığında da sarılamadıkları vardı...
Yarın sabah her şey çok farklı olacak değil mi ?
Yarın... yoksa pazartesi mi ?
Yarın? Yarın 'dün'dü!
Dün ?
O yarın!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder