yastık

''yarın'' ı bugün yapmaktan sıkıldığın anda ''bugün''ü yarın yapmış olacaksın...

sadece cigerlerin nefes almasi yetmiyor...

*

gözlerini açtığında ne olacaktı?

yeni bir gün - yeni bir yenilgi - yeni bir...

titremek, acıyı hala hissedebildiğinin ispatı.

sarılacak duvarların var mı ? artık beyaz olamayan...

kuruyan yaprakların dans ettiği mevsimin

şiirlerini duyduğun anda,

duvarların da sarardığını,

yağmur damlalarının yeryüzünden yükseldiği,

bulutların da sırılsıklam olduğu anda

değişmediğini farkedeceksin yalanlarının geleceğin...

-1-

Artık farklı herşey.

Artık hiçbir 'bu'günün dünlerden farkı kalmadı. Sorgulamamayı öğrendi. Sorgulayamadı daha da, yenildi. Her sabah daha da iyi anladı zaten. "Bundan sonra böyle mi ?" umutsuzluğu ile başladı, her zamanki rutinlikle - yarın sabah çok farklı olacak olan hayat.

Bir kaç yalnız saç teli, kafası kadar uyuşmuş, karıncalanmış yerinden kaldıramadığı kolu, kurumuş dudakları, boğazında geçen gecenin yalnızlığı, kulaklarında söyleyemedikleri, gözlerinde göremedikleri, yastığında da sarılamadıkları vardı...

Yarın sabah her şey çok farklı olacak değil mi ?

Yarın... yoksa pazartesi mi ?

Yarın? Yarın 'dün'dü!

Dün ?

O yarın!

gör!

hayir! sana yazmiyorum.

sen mi?

hayir sen hic degilsin...

anahtar kayip. sartelleri indirdiler.

yorgun direnisler var.

aptal serzenislerin yalnizligi ve acizliginde curumeye yuz tutmus beyinler var.

isiklari acik sanip, ayaginin neden kaydigini anlayamayan karanlik kafalarin emirleri var.

emirlere uymak icin, cok kisik da olsa kalplerinin sesi, cabalayanlar var...

kafalar yanmis, ucuyor kelleler... burunlar tikali, gozler de yaniyor

da

bir damla ciglik yok!

lonesome happiness...

mutluluk

yalnizlik

yalnizlik

mutluluk...

insomnia

uyuyamiyorum.uyuyamiyorum.uyuyamiyorum...

her sabaha karsi, sictin mavisine ulasmadan az biraz once, yani ezanin sesi ile birlikte, oglen uyandigimda yatmadan hemen once mal gibi ictigim, bogazimi daglayan sigaramin dumani, repeat den kurtulamamis muhtemel bir sarki ve hala bogazimda, midemde isinip vucudumun her noktasina ugrayan "alkol" ile nereye varacak bu kafa ?

o zaman yigit saolsun son dakikada tam da yatarim derken beni yerime oturtup kisa devre yaptiran sarkidan iki cift soz geliyor!

Spiritualized - lord can you hear me!

Lord, help me out

I'd take my life, but I'm in doubt

Just where my soul will lie

Dep in the earth or way up in the sky

Lord can you hear me, when I call?

isyan

sarkilarin sozu olmasin

ya da

sozlere muzik sarilmasin!

ikisi gercekten guclu sekilde bir araya gelince isin icinden cikilmiyor!

love is the end ?

bu blog un artik nereye gidecegini bilemiyorum... konseptli(!) bir blog degilmis bu blog oyle diyor rapidrabbitagainstpurpleturtle abimiz.

burada her sey olacak. burasi benim ozgurlugumse, buranin konsepti benim.

o zaman konumuza donelim. "Keane" in benim icin cok ayri bir yeri oldugunu beni iyi taniyanlar cok iyi bilir. bastan sona defalarca dinledigim 3 albumleri de birbirinden ayri guzel. hepsinde cok kucuk farkliliklar var. ilk albumu "Hopes And Fears" daki "Bedshaped" ve ikinci albumu "Under The Iron Sea" deki "Try Again" ozellikle bu siralar bir kadeh sarap, bir de yanina sigara yaktigimda dusunselligimi tamamlayan, ruhuma sarilan sarkilar oluyorlar.

Keane'in benim icin en buyuk farkliligi, ruhuma en cok dokunan tarafi muzigi. sozleri de gayet basarili hatta gun gectikce daha da guzellesiyor, derinlesiyor...Bu konuda da takdirim sonsuz.

Ama ne olduysa bugun oldu. "Love is the end" diye bir sarki var son albumde.Abbey Road da Nisan ayinda,akustik bir performanslari olmus. orada da calmislar,hem de oyle bir calmislar ki. albumde de her ne kadar dikkatimi cektiyse de bu sarki, bu canli versiyonunu tekrar tekrar dinliyorum hala kendime gelemedim. Bir de siz bakin...Ozellikle de adini sanini bilmedigim bir calgiyi calan abla var. Sesi theremin gibi olsa da aletin, cozemedigim bir sey var tinisinda!

KAYIP

Ben esasinda

karanlikta bulmak

icin

yolumu,

gozlerine girdim,

Bilmeden kaybolacagimi

Isiginda...

kör

Sakli yasamlarin,

gun yuzune sarilmamis

ilk yapraklar gibi oldugu zamanlarda

anladim,

Baslangicinda oldugumun yasamin,

Bir ruhun uyanisla

hirslandiginin,

varoldugunun...

scent

aglamak, gozlerini gorememek,

duslemek, ellerini tutamamak,

ozlemek, kokusunu duyamamaktir...

1 haftanin ozeti

her sabahim bir onceki gecenin tokadinin acisi ile basliyor...

2 yil oncesinden ya da 2 yil sonrasindan su ana bakabilirken

keske su ana olan hakimiyetim daha guclu ve surerli olabilse...

son 1 haftanin ozeti ozdemir asaf'tan...

DO

Dün sabaha karsı kendimle konuştum

Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokusun basında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum

all these things...

cok okumadim su gune kadar...

okumaya nazaran, cok gordum ve dinledim. yasadim da baya. yasadim deyince anlasilmasin ki cok gormus gecirmis, yasi kemale ermis ...

brandon flowers in dedigi gibi:

"I am so much older than I can take

And my affection, well it comes and goes

I need direction to perfection"

baslangic.

Bu satirlarin hep var! olacagini soylesek...

kime sorsak?